De Oswalds in Polen | 1 reactie

Sommige beelden van Oswald en zijn familie zijn erg bekend. We kennen allemaal inmiddels wel het beeld van Oswald en zijn vrouw, wuivend vanuit hun treincoupé, bij het vertrek vanuit Minsk naar Oswalds vaderland. Hier links echter wat minder bekende foto’s van het jonge gezin dat via Brest de Sovjet-Unie verliet, om vervolgens via Polen en Duitsland ons land binnen te komen. De foto van Marina en June, genomen in Warschau, is voor zover ik weet de enige foto die gemaakt is tijdens de treinreis, afgezien dus van de beelden bij vertrek. Helaas: wat zou het gaaf zijn als er ooit beelden zouden opduiken van Oswalds in Rotterdam!

Op 2 juni, om 13:15, reed de trein Warschau binnen. Oswald en zijn vrouw konden een klein half uur genieten van de Poolse hoofdstad, voordat de trein om 13:40 verder zou rijden richting Duitsland. Ze wisselden een paar dollars in voor zloty’s op de zwarte markt, en kochten Pools bier en veel snoep. Marina wist zich later tijdens haar getuigenissen voor de Warren Commissie nog te herinneren dat ze op de zwarte markt veel meer Poolse zloty’s kregen voor de dollar, dan bij de officiële koers. Oswald nam wat foto’s en Marina vond dat de bevolking redelijk te vergelijken was met wat ze in Minsk gewend was. Mensen die niet bepaald rijk leken en sober gekleed waren. Marina vond het wat tegenvallen: was dit nou dat buitenland waar ze zoveel bijzonders over had gehoord? Pas voorbij het IJzeren Gordijn zou haar teleurstelling verdwijnen.

Helaas dus geen foto’s van de Oswalds in Rotterdam. Ik heb wel, bij wijze van grap, ooit twee beelden gemanipuleerd. Bekijk hier de Oswalds op het Centraal Station en op de Coolsingel.


With this post two rare pictures of the Oswalds. We see Lee in the train, but I especially like the photo of his wife and baby, made in the capital of Poland. It’s the only picture made during the trip to Holland. at least the only one that survived time. There are no pictures of the family in East Germany, West Germany or Holland. The two pictures in Rotterdam are altered, fake.

Amerikaanse ambassade in Moskou | 4 reacties

Zat onlangs te kijken naar de film The Jackal, met Bruce Willis en Richard Gere. Vrij in het begin komt dan even snel de Amerikaanse ambassade in Moskou in beeld: natuurlijk even direct een screenshotje gemaakt - klik voor een vergroting. Wat speelt die ambassade een belangrijke rol in het leven van Oswald, gedurende zijn jaren in de Sovjet-Unie!

Op 31 oktober 1959 loopt Oswald voor het eerst het gebouw binnen, voor een gesprek met de hoogste consul, Richard Snyder. Oswald verklaart een Rus te willen worden, hij wil zijn Amerikaanse staatsburgerschap naast zich neerleggen. Ook consul John McVickar ontmoet op deze dag de dan net 20-jarige Oswald voor het eerst.

Het consulaat regelt een verblijf voor Oswald in Minsk. Op 13 februari 1961 ontvangt dezelfde Richard Snyder vervolgens een brief van Oswald - hij wil terugkeren naar zijn vaderland. Er ontstaat een enorme correspondentie tussen Oswald, de ambassade en het ministerie van Buitenlandse Zaken in Washington DC (State Department). We weten waartoe het allemaal leidde: in juni 1962 werd uiteindelijk teruggereisd naar de VS.

De ambassade in Moskou was volgehangen met microfoons: de KGB luisterde gretig mee met alles wat zich binnen de muren afspeelde. Verder was de ambassade gevuld met talloze medewerkers die werkten voor de CIA: John McVickar en dokter Alexis Davison, twee mannen die in mijn boek uitvoerig genoemd worden, waren zeker niet de enige die zich verdienstig maakten voor de inlichtingendienst.

De Amerikaanse ambassade in Moskou. Helaas heeft men er altijd mijn verzoeken tot het stellen van vragen genegeerd…


Saw the building of the US Embassy in Moscow in a movie last week. Made me think of the importance of it, in the life of Lee Harvey Oswald during his stay in the Soviet Union. He came there for the first time in ocotber 1959, and was in contact with employees like Richard Snyder, John McVickar and Alexis Davison until his departure in the spring of 1962.

Oswald in bus 1213 | 0 reacties

Klik op het plaatje links voor een vergroting: dit soort foto’s vind ik nou geweldig.

Om 12:30 uur wordt Kennedy vermoord. Om 12:40 uur stapt Oswald in bus 1213, een bus bereden door Cecil McWatters, met als einddoel Marsalis Street. Oswald stapt in nabij het kruispunt Elm Street-Griffin Street en de bus vervolgt zijn weg over Elm Street, richting het schoolboekendepot dat Oswald tien minuten eerder had verlaten. Een andere passagier aan boord is Mary Bledsoe, die Oswald herkent omdat hij begin oktober 1963 één week lang in haar pension had verbleven. Fotograaf Stuart L. Reed maakt toevallig wat foto’s van de bus: hij had eens moeten weten wie er in de bus zat! :)

Overigens bleef Oswald niet lang zitten: het verkeer was vreselijk en nabij Dealey Plaza verlaat hij om 12:44 de bus om twee blokken verderop een taxi te nemen richting zijn pension, waar hij om 13:00 uur arriveert. Hij heeft haast, zo luidt de officiële lezing, en vertrekt weer om 13:04. Tien minuten later wordt anderhalve kilometer verderop agent J.D. Tippit vermoord en weer een half uur later wordt Oswald gearresteerd in het Texas Theatre - overigens maakt Stuart L. Reed hier opnieuw foto’s, afbeeldingen die wereldberoemd werden.

Natuurlijk zijn er vragen, zoals bij elk puzzelstukje in deze moord.
- Waarom nam Oswald überhaupt deze bus, terwijl een andere stadsbus iets later ook over Elm Street reed, een bus die precies voor het pension een halte had terwijl nummer 1213 zeven blokken van Oswalds slaapplaats stopte?
- Als Oswald zo’n haast had, waarom bood hij dan een vrouw, die overigens weigerde, galant zijn taxi aan op de hoek Commerce Street-Lamar Street? William Whaley, de taxichauffeur, vertelde later aan de autoriteiten dat Oswald totaal niet haastig of nerveus overkwam…
- Tijdens Oswalds korte aanwezigheid in het pension stopte een politieauto voor de deur, zo verklaarde pensionhoudster Earlene Roberts later, en claxonneerde tweemaal. Waarom? En wie waren de nooit geïdentificeerde bestuurders van die wagen?

Vragen, vragen, vragen… Hier rechts nog een foto van Reed: op dit moment, rond 12:40 uur, heeft Oswald net in de bus plaats genomen.


Two very nice pictures of the Marsalis Street Bus 1213, with Oswald aboard. Oswald got out after four minutes: the bus got stuck in the traffic around Dealey Plaza. A cab took him to his rooming house where he arrived at 1:00 pm - only thirty minutes after the assassination.

The search for Lee Harvey Oswald | 1 reactie

Na mijn eerste lezing, afgelopen woensdag in boekhandel Plantage in Eindhoven, kreeg ik van een toehoorder het schitterende boek The Search For Lee Harvey Oswald, een fantastisch fotoboek over de vermeende moordenaar van John F. Kennedy. Hij had het ooit op de kop getikt in Canada en wilde het boek graag aan me geven. Dank vanaf deze plek: een nieuw, schitterend exemplaar in mijn omvangrijke collectie boeken die te maken hebben met deze fascinerende moord.

Fotoboek is van Robert J. Groden (1945). Auteur, fotograaf maar vooral foto-analist. Op elk JFK-congres is hij van de partij, bijna schreeuwend dat er wel sprake móet zijn van een samenzwering. Hij was een belangrijk adviseur voor Oliver Stone, bij het maken van de film JFK. Ook op Dealey Plaza kom je hem vaak tegen, zijn theorieën uiteenzettend aan toeristen. Hij was in 2006 nogal onder de indruk van een jonge, blonde redactrice van Peter R. de Vries, toen dat team in Dallas bezig was aan de JFK-uitzending van de misdaadverslaggever. Ik heb er wel eens mee gecorrespondeerd via de mail: mooie man.

‘Mijn eerste lezing’ impliceert dat er ook een tweede volgt: heel juist. Zaterdag 8 november bent u allen welkom in boekhandel Berkers, te Deurne. Van 13 tot 15 uur zal ik daar weer een mooi verhaal afsteken en ik hoop dat het net zo’n succes zal worden als afgelopen woensdag (ik vond die avond althans erg fijn verlopen).


After my first lecture before an audience in a bookstore, a listener gave me a copy of Groden’s book The Search For Lee Harvey Oswald. A marvellous photobook: thank you very much. My next lexture will be november 8.

Tempelhof | 1 reactie

De Berlijnse luchthaven Tempelhof speelt een kleine rol in mijn onlangs verschenen boek. Donderdagavond 30 oktober sloot de oudste luchthaven ter wereld haar deuren. En daarmee is het vliegveld dat Oswald in zijn adressenboekje noemde, officieel geen vliegveld meer.

In mijn boek schrijf ik uitgebreid over een gesimplificeerde plattegrond die Oswald tekende in zijn boekje, met daarop onder andere het treinstation dat gepasseerd werd, en het vliegveld aan de straat Tempelhofer Damm. Waarom Oswald het plattegrondje opnam in het document is nooit duidelijk geworden: of hij er iemand heeft ontmoet op die avond van de 2e juni 1962 blijft dus helaas altijd speculeren. Dát de tijd er was om zaken te ondernemen, is nu echter wel vast komen te staan: voorheen werd dat altijd uitgesloten maar de trein heeft bijna een uur stilgestaan in de stad die destijds kon worden gezien als de belangrijkste CIA-stad van Europa.

De sluiting van Tempelhof was vooral voor veel oudere Berlijners een emotioneel moment. De luchthaven verwierf in 1948/49 wereldfaam tijdens de Luftbrücke (luchtbrug). Terwijl de Sovjet-Unie de toegangswegen naar West-Berlijn via land blokkeerde, werd de stad door de westerse mogendheden vanuit de lucht verzorgd. Om de negentig seconden landden er toestellen met voedsel, brandstof en andere eerste levensbehoeften.


Despite the efforts of numerous protesters to prevent the closure, Tempelhof Airport closed all operations on October 30, 2008. Oswald named the airport in his addressbook, and the airport is visable on the little map he drew in it. Unfortunately it will always be a mystery why the airport (and Berlin) was important for the alleged killer of John F. Kennedy.

Veilingstukken | 0 reacties

Nog wat geld gevonden in een oude sok en er even geen bestemming voor? Wellicht is dit iets: een Amerikaans veilinghuis biedt honderden fantastische verzamelstukken aan tegen mooie prijzen, allen gerelateerd aan JFK, Oswald en natuurlijk die fatale dag in november 1963. Brieven van Oswald, brieven van de president, uitnodigingen voor het diner van die vrijdagavond, het diner dat natuurlijk nooit meer plaatsvond… Maar ook stukjes bebloed leer uit de limousine, Oswalds schooljaarboek uit 1957, et cetera!

Zie de afbeelding hier links, een mooi voorbeeld. Voor bijna 60.000 dollar ben je de trotse eigenaar van een verzameling correspondentie van Oswald. Voor de aardigheid zijn er wat bewijsstukken, foto’s en krantenknipsels aan het veilingstuk toegevoegd.
Klik hier voor het object, grote afbeeldingsbestanden en veel informatie.


In eerdergenoemd jaarboek van Oswald (slechts 1500 dollar!) staat ook nog een mooie foto van de dan 18-jarige Oswald - een foto die ik nog niet kende. Klik op de kleine afbeelding hiernaast voor een vergroting: Oswald met een klasgenootje genaamd Janet, zes jaar voor de gebeurtenissen die Oswald wereldberoemd maakten.


Heritage Auction Gallery of Dallas are auctioning items related to JFK, Oswald and the assassination. Some beautiful objects can be purchased: prises are high. There are, among others, documents, photographs and letters Oswald wrote while living in Moscow and Minsk.

Back in town | 0 reacties

Drie weken vakantie gehad, Bali en Kuala Lumpur gezien. In die laatste nog een fantastische boekhandel bezocht met maar liefst twee planken vol boeken gerelateerd aan de Kennedy-moordzaak: verveelde me dus geen minuut in het vliegtuig terug naar huis. De wereld heeft in de tussentijd niet stil gestaan: drie nieuwsfeiten zijn interessant genoeg voor dit blog.

Allereerst de dood van Yuri Nosenko (1927), op 23 augustus. Nosenko was een KGB-agent die Oswald persoonlijk gesproken heeft in de Sovjet-Unie. Diverse redenen lagen eraan ten grondslag dat Nosenko na de moord voor de CIA ging spioneren in Moskou, om in de winter van 1964 ten slotte voorgoed te emigreren naar de VS. De Amerikaanse inlichtingendienst kreeg van de Rus vitale informatie over Russische spionnen in Amerikaanse ambassades, en over de afluistertechnieken in onder andere de Amerikaanse ambassade te Moskou. Maar het belangrijkste: Nosenko wist te bevestigen dat Oswald nooit een KGB-agent was geweest. De Warren Commissie was blij met die constatering: het bevestigde eens te meer de conclusie van de commissie dat Oswald geheel op eigen houtje gehandeld had.

James Jesus Angleton, chef van de contraspionagedivisie van de CIA, wantrouwde Nosenko echter. Wellicht was de emigratie naar de vijand, op het hoogtepunt van de Koude Oorlog, een truuk van de KGB. Nosenko belandde drie jaar lang in een gevangenis, jaren waarin hij veel werd ondervraagd en allerminst goed werd behandeld. In 1967 kwam hij vrij, nadat leugendetectoren in zijn voordeel spraken. Tachtigduizend dollar was zijn tegemoetkoming, en een nieuwe identiteit. Nosenko heeft later in zijn leven nog vaak CIA-agenten getraind op het hoofdkantoor in Langley, Virginia. Hij werd 81 jaar.

Dan Ike Pappas, die op 31 augustus op 75-jarige leeftijd overleed. Pappas werd wereldberoemd op 24 november 1963, toen hij live getuige was van de moord op Oswald. Hij werd met een elleboog opzij geduwd door Jack Ruby, die daarna zijn schot lostte. De radiopresentator bracht daarna live zijn beroemd geworden relaas: “There’s a shot! Oswald has been shot! Oswald has been shot! A shot rang out. Mass confusion here, all the doors have been locked. Holy mackerel!” Op de foto staat hij rechts, in zijn lichte regenjas.

En ten slotte dit bericht: met de nieuwste technieken heeft een universiteit in Texas opnieuw ballistisch onderzoek gedaan naar de kogelfragmenten die gevonden werden op 22 november 1963. De conclusies laten de geleerden twijfelen aan de theorie die zegt dat Oswald alleen handelde. “Ons onderzoek toont aan dat de fragmenten afkomstig zijn van meer kogels dan wat de Warren Commissie ons wilde doen laten geloven in 1964″, aldus Dr. Cliff Spiegelman. “De wetenschap bewijst dat er meer dan één schutter moet zijn geweest op Dealey Plaza.” Tsja - het is niet de eerste keer dat deskundige, moderne onderzoeken de oorspronkelijke conclusies van de commissie tegenspreken…


After coming back from my holiday, some interesting things happened related to the JFK-case:
- Yuri Nosenko died: the Russian KGB-defector who came to the US in the winter of 1964. He gave a testimonial about Oswald, the CIA put Nosenko in solitary confinement at Camp Peary and treated him bad for three years.
- Ike Pappas died, a longtime CBS newsman who was a few feet from presidential assassin Lee Harvey Oswald when he was fatally shot and reported the chaotic scene live on the air.
- And finally: with the latest scientific techniques, a university in Texas examined the composition of bullet fragments from the JFK shooting. The bullet analysis casts doubt on the lone gunman theory.

Gerald Ford en de FBI | 0 reacties

Gerald Ford was in 1963 een Republikeins lid van het Huis van Afgevaardigden en schopte het later tot vice-president en 38e President van de Verenigde Staten nadat Nixon door het Watergateschandaal noodgedwongen aftrad, in 1974. Na de moord op Kennedy werd Ford het meest actieve lid van de Warren Commissie. Binnen die commissie had hij de belangrijke taak om het leven van de gearresteerde Lee Harvey Oswald in kaart te brengen.

Deze week werden 500 FBI-documenten geopenbaard waarbij details duidelijk werden van geheime contacten van Ford met het federale onderzoeksbureau. Dat de oud-president achter de schermen zijn werkzaamheden voor de commissie deelde met hooggeplaatste bevriende functionarissen van de FBI was al tijden bekend, maar tussen de nu vrijgegeven rapportages zitten enkele wel héél pikante uitspraken.

Ford, die in 2006 op 93-jarige leeftijd overleed, zei drie weken na zijn aantreden als commissielid onder andere tegen de FBI: “Twee leden van de commissie zijn er nog helemaal niet van overtuigd dat de schoten van het schoolboekendepot kwamen. Daarnaast zetten drie leden hun vraagtekens bij de kogeltrajecten.” Ford stelde onderdirecteur Cartha D. DeLoach gerust: “Hoewel er flink gediscussieerd wordt over de verschillende inzichten in deze marginale kwesties, moeten ze geen problemen opleveren bij de uiteindelijke conclusies van het rapport.” Marginaal? Ik geloof dat we hier te maken hebben met uiterst relevante aspecten van het onderzoek…

Al eerder, in 1978, kwam uit geopenbaarde documenten duidelijk naar voren hoe Ford een geheime relatie had gerealiseerd tussen hem en de FBI, om de ontwikkelingen binnen de commissie in een vertrouwelijke omgeving te bespreken. Er wordt in FBI-documenten genoeg gerefereerd aan de genegen band: Ford stond zelfs op de zogeheten ‘Special Correspondents List’. Ergens staat ook: “Hoewel we veel moeilijkheden hebben ervaren met diverse leden van de Warren Commissie, stond Ford ons altijd goed ter dienst.”

In mijn boek duid ik op absoluut niet integere handelingen van Allen Dulles, een ander prominent lid van de Warren Commissie. Hij droeg meerdere petten en handelde daar ook naar: uiterst opmerkelijk in een gevoelige zaak als deze. Steeds duidelijk wordt dat Dulles kennelijk niet de enige was… Hoe geloofwaardig is het rapport van de commissie nog? Hoe objectief waren de onderzoeksresultaten?

Op de foto (klik erop voor vergroting!) Gerald Ford tussen de andere leden van de commissie, bij de overdracht van het rapport aan president Johnson. Inzetjes: links salueert hij bij zijn aantreden als president, rechts ontmoet hij een half jaar voor zijn dood president Bush.


Newly obtained, previously classified records detail remarks made during a visit Ford made to one of Hoover’s deputies just three weeks after joining the panel. Ford: “Two members remained unconvinced that Kennedy had been shot from the sixth floor window of the Texas Book Depository.” In addition, three commission members “failed to understand” the trajectory of the slugs, Ford said. We all know Dulles wasn’t objective as well… How reliable are the conclusions made by this commission?

Robert A. Maheu overleden | 0 reacties

Robert A. Maheu is op 4 augustus 2008 overleden. Hij speelt een interessante rol in de moordzaak. Maheu was een zakenman die zowel voor de FBI als voor de CIA (1955 tot 1970) werkzaamheden verrichte. In opdracht van de CIA contacteerde hij maffiosi als Roselli en Giancana met het verzoek mee te werken aan moordpogingen op Fidel Castro. In 1975 verklaarde hij voor de zogeheten Church Commissie over zijn rol in de onderhandelingen tussen de CIA en de maffia. Theorieën die ooit als ridicuul werden bestempeld zijn inmiddels allemaal onvoldongen feitelijk geworden, mede dankzij de ontboezemingen van Robert A. Maheu. Duidelijk werd dat er jarenlang warme banden werden onderhouden tussen de inlichtingendienst en de georganiseerde misdaad.

Op 21 juli 2008 stierf ook al Paul L. Bentley, de man die even na de moord op Kennedy Lee Harvey Oswald arresteerde in het Texas Theater. Op de foto staat hij helemaal rechts, de man met de sigaar. “Tijdens de arrestatie wist ik nog helemaal niet dat hij iets te maken had met de moord op Kennedy”, zou Bentley later verklaren. Hij werd 87 jaar.


Robert A. Maheu died this week. He was implicated in the plot to assassinate the Cuban dictator Fidel Castro in the early 1960s. At the request of the CIA, Maheu was to enlist the help of Mafiosi Johnny Roselli and Sam Giancana, who both had connections in Cuba. In testimony before the Church Committee, in 1975, Maheu told a lot of details of his role. Earlier this year, on July 21, Paul L. Bentley died. He was the agent that arrested Oswald in the Texas Theater.

CIA vervalste bewijs tegen Irak | 0 reacties

De CIA blijkt niet alleen in de vorige eeuw volop clandestiene handelingen te hebben verricht. De Amerikaanse inlichtingendienst heeft in de aanloop naar de oorlog in Irak een brief van het hoofd van de Iraakse geheime dienst aan de Iraakse president Saddam Hussein laten vervalsen. De opdracht hiervoor kwam van het Witte Huis. Dat schrijft de Amerikaanse onderzoeksjournalist Ron Suskind in een nieuw boek, waaruit Amerikaanse media deze week citeerden. (bron: ANP)

De CIA zou in oktober 2003 een onbekend bedrag hebben betaald aan het voormalige hoofd van de Iraakse geheime dienst, Tahir Jalil Habbush, om het epistel te schrijven. In de brief, die gedateerd werd op 1 juli 2001, schreef Habbush dat Mohammed Atta, de vermeende leider van de terreuraanslagen van 11 september 2001, in Irak was getraind.

De brief, die enkele maanden later ’boven water kwam’, moest aantonen dat het bewind in Bagdad nauwe banden onderhield met het terreurnetwerk al-Qaeda. Het Witte Huis heeft de beschuldigingen van Suskind met klem ontkend. Klik op de foto voor een groter exemplaar: Bush tijdens zijn toespraak aan het volk, direct na de eerste bommen op Irak, op 19 maart 2003.

Opnieuw komen smerige zaakjes van de CIA in de openbaarheid. Het doet geen goed aan het toch al niet betrouwbare imago en het bevestigt eens te meer dat het helemaal niet zo gek idee is: de inlichtingendienst van het machtigste land ter wereld dat zich bezig houdt met praktijken die het daglicht niet kunnen verdragen. Dat doen ze nu, en dat deden ze in 1963 ook al. Leestip: Tim Weiners Legacy Of Ashes (in Nederlands Een Spoor Van Vernieling).


American journalist Ron Suskind’s new book is about the Bush White House’s manufacture of “evidence” and the faking of a Saddam Hussein/al-Qaeda connection. The book claims that the White House ordered the CIA to forge a back-dated, handwritten letter from the head of Iraqi intelligence to Saddam Hussein. Clandestine activities by the CIA… Not only in 1963!

« Vorige paginaVolgende pagina »