Archief van November, 2008

45 jaar later 32

Bijzonder weekend: gisteren was de moord op Kennedy exact 45 jaar geleden, en morgen ‘viert’ de moord op Oswald dezelfde verjaardag. Ik was gisteren om half 8 ’s avonds geloof ik de enige die er even aan dacht: ik heb meerdere malen via de webcam Dealey Plaza bekeken, maar het bijzondere wapenfeit leek aan Dallas voorbij te gaan. Geen bezoekers, geen bosjes bloemen - niets wat duidde op een memorial voor de president. Ben benieuwd of dat over vijf jaar ook zo is, ik heb bedacht op de 50-jarige verjaardag erbij te willen zijn op Dealey Plaza. Wellicht is er dan meer te doen…

En dan morgen dus de dag waarop Oswald neergeschoten werd, 24 november. Exact vijf jaar geleden nog reden genoeg voor een kleine memorial op de Mathenesserlaan in Rotterdam; ik begreep van de organisatrice van die bijeenkomst dat ze nu iets soortgelijks organiseert in Zweden, waar ze nu woont.

Dit weekend is in ieder geval bijzonder genoeg voor de media: eigenlijk zie je daarin elke vijf jaar een kleine opleving. In 1988, in 1993, iets minder in 1998, maar wel weer veel in 2003. En in 2008 is mijn boek leidend voorwerp van de aandacht voor de moord: deze week onder andere een geweldig artikel in HP/De Tijd, zojuist een telefonisch gesprek gehad met iemand van het Rotterdams Dagblad, en ik zag vandaag dat ik zelfs genoemd wordt op de website van de NOS. Ik denk dat we hiermee het media-verhaal gaan afsluiten: nu hopen dat het met de verkoop net zo goed gaat. Er is gisteren wel een persbericht uitgegaan naar ontzettend veel media in de VS: wie weet wat dat nog kan gaan opleveren.

Ik las ooit dat deze dagen in ieder geval voor één persoon altijd een hel zijn: Marina Oswald-Porter (67) schijnt in deze dagen altijd gespannen te zijn en nog meer te roken dan ze op andere dagen al doet. 45 jaar later gaat ze nog steeds gebukt onder de gebeurtenissen die ze op 22-jarige leeftijd meemaakte.


Exactly 45 years after the tragedies. It seems like people in Dallas do not really care: I watched the scene with the webcam, but there were no special activities in Dealey Plaza. In Holland you always see a little hype every 5 years, with articles on the assassination and with small documentaries on tv. This year my book is subject in lots of these expressions in the media. To at least one person these days are always a hell: Marina Oswald-Porter still caries the burden.

Veel publicaties 1

Vandaag weer een dag gehad vol profilering in de media. Geweldig natuurlijk. Vier pagina’s in HP/De Tijd en drie pagina’s in de Belgische tv-gids Primo. Daarnaast even de paginagrote artikelen ingescand uit Zondagsnieuws en Trompetter van afgelopen weekend. Leuke foto’s ook.

Klik op de links voor de artikelen in pdf-formaat. Er is nog veel meer nieuw materiaal, de hele verzameling staat natuurlijk hier.

Vanaf deze plek ook dank aan Frank van der Flier uit het fraaie Alphen aan de Rijn. Heeft me drie hele mooie dvd’s toegestuurd vol documentaires en TV-items gerelateerd aan de moord op Kennedy. Onder andere het interview met Wim Dankbaar bij Barend en Van Dorp, ergens in 2004, had ik nog nooit gezien. Dank u! Er komt binnenkort wel wat in return :)


Book appears in Dutch media a lot! This day lots of new documents on this website, I’m sorry, all articles in the Dutch language. Also one article published in Belgium, so I hope it will result in lots of requests from Belgium people!

Nieuwe foto’s op deze site 4

Heb vandaag veel nieuw fotomateriaal op deze site geplaatst:
47 foto’s
die gemaakt zijn op en nabij Dealey Plaza op die 22e november 1963, en 24 foto’s van de autopsies van John F. Kennedy en Lee Harvey Oswald.

Klik op de diverse thumbnails om de afbeeldingen in het groot te bekijken. De verzameling wordt spoedig aangevuld.


Lots of new pictures added on this website. 47 peaces of Dealey Plaza on the faithful day,
24 pictures
of the autopsies of John F. Kennedy and Lee Harvey Oswald. Click on a thumbnail to enlarge the image. More pictures will be added soon.

Dagje Rotterdam 3

Vandaag weer een drukke dag gehad. Dag begon met een half uur treinvertraging. Uiteindelijk om half 12 gearriveerd bij station Rotterdam Noord, waar een verslaggever van de Wereldomroep me opwachtte voor een radio-interview in een nabijgelegen cafeetje. Rotterdam Noord: omdat hier de Oswalds dus aankwamen in die ochtend van de derde juni 1962. Men liep na aankomst naar de tramhalte op het Lisplein: left to right, zoals in het adressenboekje van Oswald staat genoteerd. Het kubistische stationsgebouw is bijna vijftig jaar later nog bijna onveranderd.

Daarna door naar het Groothandelsgebouw, naast de enorme zandbak waar men bezig is aan het nieuwe Centraal Station. In een mooie zaak heb ik daar gesproken met Daan Dijksman, ingehuurd door HP/De Tijd om een leuk stukje over het boek te schrijven. Men heeft niet voor niets hém gevraagd: Dijksman schreef in 1993 al voor het opinieblad over het Rotterdamse weekend. Gelukkig weten we inmiddels al een stuk meer dan toen. Ik sprak de Amsterdammer ook al op 8 september 2007 op het Spui in de hoofdstad: hele aardige man. En zijn artikel in 1993 werkte voor mij inspirerend, vier jaar geleden - ik zag het als een vertrekpunt, samen met het boek van Willem Post en Hans Veldman (ook uit 1993).

Door naar boekhandel Donner om daar eens poolshoogte te nemen: hoe zou mijn boek erbij liggen in de grootste boekhandel van het land? Er lagen twee mooie stapels en het boek wordt aardig verkocht. En zo hoort het ook: het boek draait immers voor een belangrijk deel om Rotterdam… Na mijn bezoek werd ik nog gebeld door een hele aardige medewerker van de Belgische TV-gids Primo - daar staat het boek volgende week in. Half uurtje mee gesproken, die man had het boek goed gelezen; zal zeker en vast een leuk artikeltje worden.

Goed, daarna nog om hele andere redenen naar Den Haag geweest en u begrijpt: terug in Brabant ben ik een gebroken man. Wel weer een hele nuttige, leuke dag gehad.


Had a nice day with some interviews in Rotterdam. First Radio Holland Worldwide, an interview near the railwaystation where the Oswalds arrived. After that I had nice conversations with a Dutch weekly magazine and a popular Belgium tv-guide. Inbetween I visited the biggest bookstore in Holland: I was told that many people already bought my book.

Wilhelminapier 0

Via de Kop van Zuid in Rotterdam verlieten de Oswalds Nederland, op 4 juni 1962, aan boord van de SS Maasdam IV. Vanuit Rotterdam vertrokken destijds de enorme schepen van de Holland-Amerika Lijn naar de andere kant van de Atlantische Oceaan. Voor 1971 was het gevestigd in het huidige Hotel New York te Rotterdam, het schitterende gebouw op de punt van de Wilhelminapier.

Ik was er twee weken geleden nog, op de groene strook die op de bovenste foto zichtbaar is voor het karakteristieke gebouw met de groene torentjes. Ik denk niet dat Nederland veel locaties kent die deze plek overtreffen qua schoonheid. En voor mezelf blijft die plek bijzonder omdat dáár dus ooit Oswald heeft gestaan, wachtend om aan boord te gaan van het schip.

Morgen mag ik weer naar de havenstad: interview bij station Rotterdam Noord, waar men op 3 juni 1962 de trein uit stapte. Erna wat mooie foto’s van de omgeving maken, en vervolgens een ander interview in het centrum. Nog even Donner binnenlopen om te zien mijn boek er mooi in het oog ligt, in deze grootste boekhandel van ons land. Tussendoor een telefonisch interview met de Belgische media: ben benieuwd.

Verslagje en foto’s van deze dag zal ik later toevoegen.


Some very nice pictures of the Wilhelminapier in Rotterdam. Ships of the Holland America Line used to start their journey here. The company shares its headquarters in Seattle since 1971, but before it was housed in the beautiful building with the two little green turrets. Guess this location can be placed among the most beautiful places in Holland.

Obama & JFK 2

En de nieuwe president is gekozen, twee boeiende campagnejaren zijn ten einde gekomen. Terwijl Obama alweer druk bezig is met het samenstellen van zijn regering, vind de wereld het nog steeds aardig om met vergelijkingen te komen tussen de nieuwe president en JFK. Er zijn ook wel vrij veel overeenkomsten te benoemen.

Natuurlijk zijn beide jong, charismatisch, aantrekkelijk, welbespraakt en betrekkelijk onervaren. Kennedy was de eerste president die geboren is in de 20e eeuw, Obama kunnen we beschouwen als de eerste president uit de tweede helft van die eeuw (Obama is geboren in 1961, in de week waarin JFK zijn beroemde ‘Ich bin ein Berliner’-speech gaf).

Maar de mooiste overeenkomst vind ik toch wel de tijdsgeest waarin beiden aan de macht kwamen. Zowel in 1960 als in 2008 was er een enorme behoefte aan verandering, een frisse wind. Weg met het establishment, for the times they are a-changin. We zullen zien of Obama uiteindelijk meer teweeg brengt dan Kennedy kon doen in de tijd die hem gegeven was.

Een minder prettige overeenkomst is de dreiging van aanslagen. Obama heeft met enige regelmaat te maken met serieuze dreigementen aan zijn adres; her en der zijn al mensen opgepakt die bezig zouden zijn met plannen om de eerste zwarte president om te leggen. Laten we hopen dat het bij plannen blijft - Obama geniet voldoende bescherming maar wie kwaad wil kan natuurlijk altijd toeslaan. Vorige week reed Barack Obama, op campagne in Dallas, met zijn gevolg langs Dealey Plaza. De senator had even omhoog gekeken naar het schoolboekendepot - er werd geen woord gesproken.

Gedurende de campagne hebben diverse Kennedy’s van zich laten horen. JFK’s dochter Caroline en zijn broer Ted voerden campagne voor Obama, andere familieleden hebben openlijk Hillary Clinton gesteund. Er zijn nog steeds genoeg Kennedy’s die zelf politieke aspiraties hebben; ben wel benieuwd of iemand ooit nog eens hoge ogen gaat gooien.


Obama is the new president. There are many similarities between him and JFK. Both young, handsome, charismatic, eloquent. And of course there is the era in which we live: fresh blood is, like in 1960, wanted. Let’s hope Obama will end his period in the White House alive - the fears of a new political assassination are increasing month by month. Ted and Caroline Kennedy can be thrilled: they were endorsing Obama during his campaign.

Misdaadverslaggever 4

Te goed voor deze wereld. Eerder berichtte ik over de gulle gever die mij een geweldig boek schonk na mijn lezing, vandaag lag er een dvd in mijn brievenbus met de avondvullende uitzending van Peter R. de Vries, Misdaadverslaggever. Die uitzending heb ik destijds natuurlijk wel gezien, op 2 mei 2006, maar daarna heb ik hem nooit meer op de kop weten te tikken. De redactie kon mij de dvd niet verstrekken, in verband met diverse rechten. Maar nu heb ik hem dus weer in mijn bezit: dank, Martijn Konings. Op de foto zien we De Vries boven met oud-FBI-agent Zack Shelton en onder met ‘onze’ Wim Dankbaar.

Ik studeerde af bij De Vries op het moment van de uitzending: zag mezelf net zelfs nog terugkomen op de aftiteling. In de uitzending zien we hoe De Vries met Wim Dankbaar naar onder andere Dallas vliegt, om verslag te doen van het jarenlange onderzoek van de Nederlandse miljonair. Onder andere dankzij onze landgenoot kennen we nu het verhaal van James ‘het fatale schot werd door mij afgevuurd’ Files; ik bericht er uitgebreid over in hoofdstuk acht van mijn boek.

Deze week mocht De Vries mijn boek recenseren na mijn item in RTL Boulevard (ruim een miljoen kijkers!), waarin hij het nog even had over zijn uitzending. Hij vertelde er wel bij dat in zijn programma de Rotterdamse episode niet genoemd werd. De Vries: “… Als je in Amerika bent dan staan er boekenkasten vol met elk detail, iedere minuut van de moord. Maar juist dat aspect van ‘wat deed hij nou in Rotterdam’, dat is eigenlijk nooit goed uit de verf gekomen. Die connectie is boeiend.” Waarvan akte.


I received a nice dvd by mail, with the broadcast of Peter R. de Vries, Crimereporter, shown to Dutch audience on May 2, 2006. I worked there these days, but unfortunatly I never saw the episode since then. Now I can watch it again - the story of James Files, who claimes to have been the Grassy Knoll-shooter. De Vries is well known in the United States: earlier this year he made his famous episode with new-found evidence in the case of Natalee Holloway. The journalist made nice comments about my book in this Dutch program called RTL Boulevard.

De Oswalds in Polen 1

Sommige beelden van Oswald en zijn familie zijn erg bekend. We kennen allemaal inmiddels wel het beeld van Oswald en zijn vrouw, wuivend vanuit hun treincoupé, bij het vertrek vanuit Minsk naar Oswalds vaderland. Hier links echter wat minder bekende foto’s van het jonge gezin dat via Brest de Sovjet-Unie verliet, om vervolgens via Polen en Duitsland ons land binnen te komen. De foto van Marina en June, genomen in Warschau, is voor zover ik weet de enige foto die gemaakt is tijdens de treinreis, afgezien dus van de beelden bij vertrek. Helaas: wat zou het gaaf zijn als er ooit beelden zouden opduiken van Oswalds in Rotterdam!

Op 2 juni, om 13:15, reed de trein Warschau binnen. Oswald en zijn vrouw konden een klein half uur genieten van de Poolse hoofdstad, voordat de trein om 13:40 verder zou rijden richting Duitsland. Ze wisselden een paar dollars in voor zloty’s op de zwarte markt, en kochten Pools bier en veel snoep. Marina wist zich later tijdens haar getuigenissen voor de Warren Commissie nog te herinneren dat ze op de zwarte markt veel meer Poolse zloty’s kregen voor de dollar, dan bij de officiële koers. Oswald nam wat foto’s en Marina vond dat de bevolking redelijk te vergelijken was met wat ze in Minsk gewend was. Mensen die niet bepaald rijk leken en sober gekleed waren. Marina vond het wat tegenvallen: was dit nou dat buitenland waar ze zoveel bijzonders over had gehoord? Pas voorbij het IJzeren Gordijn zou haar teleurstelling verdwijnen.

Helaas dus geen foto’s van de Oswalds in Rotterdam. Ik heb wel, bij wijze van grap, ooit twee beelden gemanipuleerd. Bekijk hier de Oswalds op het Centraal Station en op de Coolsingel.


With this post two rare pictures of the Oswalds. We see Lee in the train, but I especially like the photo of his wife and baby, made in the capital of Poland. It’s the only picture made during the trip to Holland. at least the only one that survived time. There are no pictures of the family in East Germany, West Germany or Holland. The two pictures in Rotterdam are altered, fake.

Amerikaanse ambassade in Moskou 4

Zat onlangs te kijken naar de film The Jackal, met Bruce Willis en Richard Gere. Vrij in het begin komt dan even snel de Amerikaanse ambassade in Moskou in beeld: natuurlijk even direct een screenshotje gemaakt - klik voor een vergroting. Wat speelt die ambassade een belangrijke rol in het leven van Oswald, gedurende zijn jaren in de Sovjet-Unie!

Op 31 oktober 1959 loopt Oswald voor het eerst het gebouw binnen, voor een gesprek met de hoogste consul, Richard Snyder. Oswald verklaart een Rus te willen worden, hij wil zijn Amerikaanse staatsburgerschap naast zich neerleggen. Ook consul John McVickar ontmoet op deze dag de dan net 20-jarige Oswald voor het eerst.

Het consulaat regelt een verblijf voor Oswald in Minsk. Op 13 februari 1961 ontvangt dezelfde Richard Snyder vervolgens een brief van Oswald - hij wil terugkeren naar zijn vaderland. Er ontstaat een enorme correspondentie tussen Oswald, de ambassade en het ministerie van Buitenlandse Zaken in Washington DC (State Department). We weten waartoe het allemaal leidde: in juni 1962 werd uiteindelijk teruggereisd naar de VS.

De ambassade in Moskou was volgehangen met microfoons: de KGB luisterde gretig mee met alles wat zich binnen de muren afspeelde. Verder was de ambassade gevuld met talloze medewerkers die werkten voor de CIA: John McVickar en dokter Alexis Davison, twee mannen die in mijn boek uitvoerig genoemd worden, waren zeker niet de enige die zich verdienstig maakten voor de inlichtingendienst.

De Amerikaanse ambassade in Moskou. Helaas heeft men er altijd mijn verzoeken tot het stellen van vragen genegeerd…


Saw the building of the US Embassy in Moscow in a movie last week. Made me think of the importance of it, in the life of Lee Harvey Oswald during his stay in the Soviet Union. He came there for the first time in ocotber 1959, and was in contact with employees like Richard Snyder, John McVickar and Alexis Davison until his departure in the spring of 1962.

Oswald in bus 1213 0

Klik op het plaatje links voor een vergroting: dit soort foto’s vind ik nou geweldig.

Om 12:30 uur wordt Kennedy vermoord. Om 12:40 uur stapt Oswald in bus 1213, een bus bereden door Cecil McWatters, met als einddoel Marsalis Street. Oswald stapt in nabij het kruispunt Elm Street-Griffin Street en de bus vervolgt zijn weg over Elm Street, richting het schoolboekendepot dat Oswald tien minuten eerder had verlaten. Een andere passagier aan boord is Mary Bledsoe, die Oswald herkent omdat hij begin oktober 1963 één week lang in haar pension had verbleven. Fotograaf Stuart L. Reed maakt toevallig wat foto’s van de bus: hij had eens moeten weten wie er in de bus zat! :)

Overigens bleef Oswald niet lang zitten: het verkeer was vreselijk en nabij Dealey Plaza verlaat hij om 12:44 de bus om twee blokken verderop een taxi te nemen richting zijn pension, waar hij om 13:00 uur arriveert. Hij heeft haast, zo luidt de officiële lezing, en vertrekt weer om 13:04. Tien minuten later wordt anderhalve kilometer verderop agent J.D. Tippit vermoord en weer een half uur later wordt Oswald gearresteerd in het Texas Theatre - overigens maakt Stuart L. Reed hier opnieuw foto’s, afbeeldingen die wereldberoemd werden.

Natuurlijk zijn er vragen, zoals bij elk puzzelstukje in deze moord.
- Waarom nam Oswald überhaupt deze bus, terwijl een andere stadsbus iets later ook over Elm Street reed, een bus die precies voor het pension een halte had terwijl nummer 1213 zeven blokken van Oswalds slaapplaats stopte?
- Als Oswald zo’n haast had, waarom bood hij dan een vrouw, die overigens weigerde, galant zijn taxi aan op de hoek Commerce Street-Lamar Street? William Whaley, de taxichauffeur, vertelde later aan de autoriteiten dat Oswald totaal niet haastig of nerveus overkwam…
- Tijdens Oswalds korte aanwezigheid in het pension stopte een politieauto voor de deur, zo verklaarde pensionhoudster Earlene Roberts later, en claxonneerde tweemaal. Waarom? En wie waren de nooit geïdentificeerde bestuurders van die wagen?

Vragen, vragen, vragen… Hier rechts nog een foto van Reed: op dit moment, rond 12:40 uur, heeft Oswald net in de bus plaats genomen.


Two very nice pictures of the Marsalis Street Bus 1213, with Oswald aboard. Oswald got out after four minutes: the bus got stuck in the traffic around Dealey Plaza. A cab took him to his rooming house where he arrived at 1:00 pm - only thirty minutes after the assassination.